21 mei 2009 
De Raad van Hoeders van het Iraanse regime heeft slecht vier van de 471 kandidaten voor de zogenaamde presidentsverkiezingen goedgekeurd. Dit toont nogmaals het ware gezicht van de verkiezingen die niets anders zijn dan een belachelijke show gericht op het consolideren van de positie van de regerende facties binnen het regime. Meer dan 99 procent van de kandidaten werden uitgesloten, tenzij ze al hun volledige trouw aan de Velayat-e Faqih (absolute heerschappij van de geestelijkheid) systeem schriftelijk hadden toegezegd. Velen van hen zijn betrokken geweest bij misdaden die door het regime in de afgelopen 30 jaar zijn gepleegd.
De vier kandidaten van wie de geloofsbrieven zijn goedgekeurd door de Raad van Hoeders hebben oorlogsmisdaden en misdrijven tegen de menselijkheid gepleegd en moeten derhalve worden berecht voor de internationale tribunalen.
1. Mahmoud Ahmadinejad, de zittende president van het regime, is rechtstreeks verantwoordelijk voor de onderdrukking en de export van terrorisme tijdens de afgelopen drie decennia.
2. Mir-Hossein Musavi, voormalige premier in 1980, was een van de hooggeplaatste functionarissen van het regime tijdens de acht jaar durende oorlog tussen Iran en Irak. Hij was verantwoordelijk voor de dood van een miljoen Iraanse jongeren in de oorlog en speelde een sleutelrol in de export van terrorisme en de executie van politieke gevangenen zoals het bloedbad van 30.000 gevangenen in de zomer van 1988.
3. Mohsen Rezaii, voormalig commandant van de Islamitische Revolutionaire Garde Corps (IRGC), is verantwoordelijk voor de onderdrukking, de executie en de afslachting van politieke gevangenen, het zenden van Iraanse jongeren naar hun dood in de oorlog en onderdrukking van etnische minderheden, met name de Koerden in West-Iran.
4. Mehdi Karoubi, een van de naaste medewerkers van Khomeiny en voormalig voorzitter van het parlement, is betrokken geweest bij het plunderen van de rijkdommen van het Iraanse volk.
De gemeenschappelijke noemer voor deze kandidaten is
- hun betrokkenheid bij de onderdrukking en moord van de Iraanse mensen,
- plundering van de nationale rijkdom,
- het verwerven van nucleaire wapens, alsmede
- export van terrorisme en fundamentalisme in het buitenland.
Daarom is het enige antwoord van het Iraanse volk op deze theatrale kunst, zoals in vorige gevallen, niets anders dan een boycot.
Bron: NCRI / http://ncr-iran.org/content/view/6379/1/
